Lieve vrinden,

We zijn alweerruw geschat zo'n 1500 KM verder ten opzichte van onze vorige post. We zitten nu in de hoofdstad van de provincie Sichuan, Chengdu, dat bekend staat om het extra hete eten en de panda's.

Maar terug naar een week geleden, toen we op het heetst van de dag (38 graden met zon) aankwamen in hartje Beijing. Na vervelende taxichauffeurs omzeild te hebben belandden we in de 100 keer goedkopere metro, die tot onze verbazing gezegend was met airco en Engelse verwijsbordjes. Dit zorgde er voor dat ons hostel soepeltjes gevonden werd. Ons hostel zat midden in een schattige ouderwetse hutongwijk. Dit soort wijkjes heb je overal in Beijing, ze zijn een mooi contrast met de hoge gebouwen die we eigenlijk verwacht hadden. Iedereen doet rustig aan in deze wijkjes, pendelt op fietsjes, ouderen spelen kaartspelletjes en op elke straathoek wordt naar hartelust gebarbequed. Na de lange treinreis hadden we nog genoeg puf om ons wijkje te verkennen en de eerste lokale specialiteiten te proberen. Onze liefde voor eten wordt hier zeker beantwoord: om de meter zit een ander eettentje en ALLES IS LEKKERRR! We hebben nog geen hond gegeten (voor zover we weten...), maar wel de heerlijkste rijst, noedels, komkommmersalade, dumplings en gefrituurde shizzle - alles met knoflook jaaaa. We kunnen eeuwig doorgaan over het eten, maar we hebben natuurlijk ook nog wel wat anders gedaan in Beijing dan eten...!

Tijdens ons verblijf in Beijing hebben we een heel aantal parken gezien, allemaal even relaxt, maar wel met een rare Chinese twist hier en daar: zo werd er in een park omgeroepen dat de 'mentally disabled' het park niet in mochten, werd er naar hartelust uitermate vals gezongen door een kattenvrouwtje (die overigens wel een groot applaus kreeg van de Chinezen zelf, wat ons aan het twijfelen bracht over de muzieksmaak van dit land) en in een ander park mocht er niet geschaatst worden, terwijl er nergens water te bekennen was.

Verder hebben we uiteraard een bezoek gebracht aan de highlights van de stad: Tiananmen Square, de Verboden Stad, de Temple of Heaven en het Olympisch stadion (helaas niet kunnen zwemmen in de Water Cube omdat we onze badmuts niet mee hadden genomen...). Ons tripje naar de Chinese Muur was een heel avontuur. Wij koppige diehards wilden niet met een tourgroep van het hostel (ondanks de waarschuwing 'public transport is too difficult!!') maar op eigen houtje een mooi stukje niet-toeristisch muur opzoeken. Dit is gelukt en het was alle lokale bussen, vervelende oplichter/taxichauffeur (die ons naar een gesloten stuk muur bracht - lees bouwput in the middle of nowhere - vervolgens deed alsof zijn neus bloedde en ons wel verder wilde brengen, maar dat kostte uiteraard weer een heel aantal duiten meer!) en de zware, warme klim omhoog meer dan waard. We hadden de hele muur (welja, voor zover we konden kijken) voor onszelf! Fantastisch uitzicht, briesje door ons haar, een onwerkelijke ervaring.

Verder hebben we de avonden vooral gespendeerd in ons heerlijke wijkje waar altijd leven op straat was - de schildpadden, konijnen en kittens liepen letterlijk over straat. Er zijn echter nog twee noemenswaardige avonden waarbij we een compleet andere kant van Beijing hebben gezien. Nadat we alledrie de boekenserie the Hunger Games hadden gelezen in de trein restte ons nog een doel: de film zien!! Zo gezegd zo gedaan: op een avond begaven we ons naar een superwesters entertainment plaza, voelden ons weer even tieners en zwijmelden weg bij de liefdesscenes van Katniss en Peeta in de grot (sorry, niet interessant voor degenen die het boek niet kennen, maar geloof ons!).

Een letterlijk hoogtepunt in Beijing was de avond met Olivier, een expat in Beijing die Pia kende van vroegere familieweekenden. Op slippers in ons backpack kloffie verwachten we een rustig avondje in een simpel restaurantje, maar Olivier had iets anders voor ons in petto. Pardoes zaten we in de penthouse op de 80e verdieping van het hoogste gebouw van Beijing. De lift ging zo snel omhoog dat onze oren ervan knapten, maar het bier uit champagneglazen smaakte fantastisch! Het leek wel nacht bovenin aangezien we midden in de dikste smoglaag ooit zaten (dus geen mooi uitzicht). De boel werd pas echt spectaculair toen het rondom het hele gebouw begon te bliksemen. We kregen een beetje out of place en Lost in Translation gevoel, mooi leven! Hierna werden we door een taxi met Lady Gaga uit de speakers knallend afgeleverd bij het westerse kwartier van de stad waar we lekker burritos hebben gegeten. Toen we het restaurant weer uit liepen, moesten we weer even bedenken dat we in China zaten en niet gewoon in een stad in Europa.

Zaterdagochtend vertrokken we per trein richting Chengdu. Dit keer niet tweedeklas in een coupe, maar gezellig derdeklas in een open wagon met 50 Chinezen! We waren in deze trein en in Beijing in het algemeen een attractie op zich met onze blanke huid en blonde haren. In Beijing uitte dit zich in gillend enthousiaste meisjes die dolgraag met ons op de foto willen. In de trein was het iets aangenamer, want iedereen trakteerde ons op snoepjes en ander lekkers of probeerde een praatje met ons te maken. De treinreis ging verrassend snel voorbij omdat er zoveel te zien is: kinderen, etenskarretjes en Chinezen die onophoudelijk eten naar binnen schuiven (ook om 7 uur 's ochtends een lekker rijstprakje met een bapao).

Momenteel regent het pijpenstelen in Chengdu. Wehebben nog geen idee wat de komende tijd ons gaat brengen en waar we over een week zullen zitten, maar we'll keep you posted!

Dikke liefs!